ابتدایی ترین لوسترهای شمعی ، در دوران قرون وسطی توسط ثروتمندان به کار می رفتند. این نوع از لوستر می توانست به اتاق های مختلف منتقل شود. از قرن پانزدهم شکل های پیچیده تری از لوستر ها، که مبنای طراحی آن ها حلقه ای یا تاجی بود، تبدیل به نمایه های دکوراتیو در قصر ها و خانه نجبا، روحانیون و بازرگانان گردیدند. هزینه ی بالا باعث شد لوستر ها تبدیل به سمبل های تجملات و جاه و مقام شوند. لوسترهای عاجی قصر پادشاه موتاپا Mutapa ، در توصیفات قرن هفدهم اولفرت دپر Olfert Dapper به تصویر کشیده شده اند. در اوایل قرن هجدهم، فرم های مفرغی زرنمای پرنقش و نگار، که بازوهای منحنی و بلند و شمع های بسیاری دارند، در خانه های بسیاری از افراد طبقه ی بازرگان حضور داشتند. درونمایه ی نئوکلاسیک تبدیل به عنصر رایج و رو به گسترش شد. خصوصا بیشتر در خصوص فلزات ریخته شده، و همین طور در چوب های مطلای حکاکی شده. لوستر های ساخته شده در این سبک به شدت در زیبایی شناسی روم و یونان باستان به کار گرفته شدند. این لوستر ها دارای خطوط صاف، ویژگی های کلاسیک و مخلوقات اساطیری بودند. بعد ها پیشرفت های پیش آمده در شیشه سازی، امکان تولید ارزان تر کریستال های سُربی که متعلقات پراکننده ی نور هستند، را فراهم کرد که به سرعت تبدیل به ملحقات فرمی محبوب شدند ، و منجر به ایجاد لوستر های کریستال تراش خورده شد.این لوستر ها بین سال های حدود ۱۷۵۰ تا حداقل ۱۹۰۰ حکمفرما بودند.
ابتدایی ترین لوسترهای شمعی ، در دوران قرون وسطی توسط ثروتمندان به کار می رفتند. این نوع از لوستر می توانست به اتاق های مختلف منتقل شود. از قرن پانزدهم شکل های پیچیده تری از لوستر ها، که مبنای طراحی آن ها حلقه ای یا تاجی بود، تبدیل به نمایه های دکوراتیو در قصر ها و خانه نجبا، روحانیون و بازرگانان گردیدند. هزینه ی بالا باعث شد لوستر ها تبدیل به سمبل های تجملات و جاه و مقام شوند. لوسترهای عاجی قصر پادشاه موتاپا Mutapa ، در توصیفات قرن هفدهم اولفرت دپر Olfert Dapper به تصویر کشیده شده اند. در اوایل قرن هجدهم، فرم های مفرغی زرنمای پرنقش و نگار، که بازوهای منحنی و بلند و شمع های بسیاری دارند، در خانه های بسیاری از افراد طبقه ی بازرگان حضور داشتند. درونمایه ی نئوکلاسیک تبدیل به عنصر رایج و رو به گسترش شد. خصوصا بیشتر در خصوص فلزات ریخته شده، و همین طور در چوب های مطلای حکاکی شده. لوستر های ساخته شده در این سبک به شدت در زیبایی شناسی روم و یونان باستان به کار گرفته شدند. این لوستر ها دارای خطوط صاف، ویژگی های کلاسیک و مخلوقات اساطیری بودند. بعد ها پیشرفت های پیش آمده در شیشه سازی، امکان تولید ارزان تر کریستال های سُربی که متعلقات پراکننده ی نور هستند، را فراهم کرد که به سرعت تبدیل به ملحقات فرمی محبوب شدند ، و منجر به ایجاد لوستر های کریستال تراش خورده شد.این لوستر ها بین سال های حدود ۱۷۵۰ تا حداقل ۱۹۰۰ حکمفرما بودند.
ابتدایی ترین لوسترهای شمعی ، در دوران قرون وسطی توسط ثروتمندان به کار می رفتند. این نوع از لوستر می توانست به اتاق های مختلف منتقل شود. از قرن پانزدهم شکل های پیچیده تری از لوستر ها، که مبنای طراحی آن ها حلقه ای یا تاجی بود، تبدیل به نمایه های دکوراتیو در قصر ها و خانه نجبا، روحانیون و بازرگانان گردیدند. هزینه ی بالا باعث شد لوستر ها تبدیل به سمبل های تجملات و جاه و مقام شوند. لوسترهای عاجی قصر پادشاه موتاپا Mutapa ، در توصیفات قرن هفدهم اولفرت دپر Olfert Dapper به تصویر کشیده شده اند. در اوایل قرن هجدهم، فرم های مفرغی زرنمای پرنقش و نگار، که بازوهای منحنی و بلند و شمع های بسیاری دارند، در خانه های بسیاری از افراد طبقه ی بازرگان حضور داشتند. درونمایه ی نئوکلاسیک تبدیل به عنصر رایج و رو به گسترش شد. خصوصا بیشتر در خصوص فلزات ریخته شده، و همین طور در چوب های مطلای حکاکی شده. لوستر های ساخته شده در این سبک به شدت در زیبایی شناسی روم و یونان باستان به کار گرفته شدند. این لوستر ها دارای خطوط صاف، ویژگی های کلاسیک و مخلوقات اساطیری بودند. بعد ها پیشرفت های پیش آمده در شیشه سازی، امکان تولید ارزان تر کریستال های سُربی که متعلقات پراکننده ی نور هستند، را فراهم کرد که به سرعت تبدیل به ملحقات فرمی محبوب شدند ، و منجر به ایجاد لوستر های کریستال تراش خورده شد.این لوستر ها بین سال های حدود ۱۷۵۰ تا حداقل ۱۹۰۰ حکمفرما بودند.
